ลาวใต้, ที่ราบสูงโบโลเวน, เที่ยวคนเดียว, ไปเอง, เดินป่า, เที่ยวคนเดียว, บล็อกเกอร์ท่องเที่ยว, บล็อกเกอร์สาว, ท่องเที่ยว, ผจญภัย, ลุยเดี่ยว, บล็อกเกอร์สายเที่ยว

เดินป่าฝ่าดงทาก บนที่ราบสูงโบโลเวน ณ ลาวใต้ ฉบับไปเอง|Wander More

เป็นการเดินป่าแบบไปกลับรวดเดียว ไม่ค้างคืน เพราะฉันไปปักเต๊นท์นอนในป่าคนเดียวก็คงไม่เหมาะ

โฆษณา
One comment

เพื่อนร่วมทาง

ฉันกวาดตามองผักผลไม้บนพื้นรถสองแถวด้วยความขบขัน นึกขำ ๆ ว่าทริปนี้เป็นทริปที่แปลกดีแท้ เพราะมีเพื่อนร่วมทางเป็นพืชผักสวนครัวต่าง ๆ แตงโมลูกเดียวในรถกลิ้งไปกลิ้งมาจากหัวรถ ไปท้ายรถ ถั่วฝักยาวน้อยใจที่ตัวไม่กลมเท่า เลยได้แต่นอนแน่นิ่งอยู่ในถุงสีขาว

ลาวใต้, ที่ราบสูงโบโลเวน, เที่ยวคนเดียว, ไปเอง, เดินป่า, เที่ยวคนเดียว, บล็อกเกอร์ท่องเที่ยว, บล็อกเกอร์สาว, ท่องเที่ยว, ผจญภัย, ลุยเดี่ยว, บล็อกเกอร์สายเที่ยว
รถสองแถวจากปากเซ ไปปากซอง

รถสองแถวที่ฉันนั่งมานี้กำลังจะนำพาฉันไปยังเมืองปากซอง จุดหมายปลายทางของฉันคือที่ราบสูงโบโลเวน หมู่บ้านหนองหลวงของเมืองปากซอง แขวงจำปาศักดิ์ ณ ลาวใต้

“เป็นผู้สาว มาผู้เดียวบ่ (มาคนเดียวเหรอ) หาญแท้ (กล้าดีจัง)” เป็นคำทักทายของสาวลาวใต้ผิวคล้ำผู้หนึ่ง อายุน่าจะรุ่นราวคราวเดียวกันกับฉัน เธอมองฉันด้วยแววตาเปล่งประกาย ด้านข้างของเธอคือลูกน้อยวัยราว ๆ ห้าหกขวบผูกโบว์สองข้าง มองปราดเดียว สีหน้าและแววตาของสาวลาวผู้นี้ราวกับจะบอกฉันว่า “ฉันอยากไปแบบเธอ”

เราสนทนากันนานพอสมควร ฉันไม่รู้ว่าจะไปลงที่ไหน รู้แต่เพียงว่าอยากไป ‘หมู่บ้านหนองหลวง’ ผู้หญิงคนนี้มีน้ำใจ ช่วยบอกคนขับรถให้จอดตรงปากทางเข้าหมู่บ้าน ที่ ๆ ฉันต้องหารถต่อเข้าไปอีกต่อหนึ่งเอง ราวเกือบชั่วโมง

อ่านวิธีต่อรถสำหรับคนที่อยากไปคนเดียวได้ที่: ลาวใต้ ฉบับไปเดินป่าเอง ไปคนเดียวและไม่เช่ารถ: ต่อรถยังไง

ลาวใต้……..

นีโน่ ปากซอง

นีโน่เป็นหนุ่มลาวตัวขาวรูปร่างใหญ่ นั่งเฝ้าร้านขายของชำร้านใหญ่ในปากซอง นีโน่อาสาไปส่งฉันที่หมู่บ้านหนองหลวงตอนเห็นฉันเดินลงมาจากรถสองแถว แล้วถามหารถเข้าหมู่บ้าน

เขาบอกว่าเขารับส่งนักเดินทางชาวไทยเข้าไปในปากซอง ปีละหลายคน แต่ส่วนใหญ่เขาจะมากันเป็นหมู่คณะ มานอนกางเต๊นท์เดินป่าที่ “ลานใหญ่” หรือลานเปราะภูตอนหน้าเข้าพรรษาลาว นีโนแปลกใจที่เห็นฉันมาคนเดียว แถมยังไม่ได้ติดต่อที่พักอะไรไว้ล่วงหน้า

“หาที่พักยากไหม จะพอมีที่พักเหลือไหม” ฉันถาม อย่างไม่ร้อนรน ยิ่งทำให้นีโน่ดูแปลกใจไปใหญ่

ทางที่เราขับเข้าไปในหมู่บ้านกินเวลายาวนานเกินครึ่งชั่วโมงเพราะเป็นทางทุรกันดาร ดินแดง ไม่มีถนนราดยาง รถที่ผ่านไปมามีแต่รถอีแต๊กของชาวบ้านและฝูงปศุสัตว์

ลาวใต้, ที่ราบสูงโบโลเวน, เที่ยวคนเดียว, ไปเอง, เดินป่า

ลาวใต้, ที่ราบสูงโบโลเวน, เที่ยวคนเดียว, ไปเอง, เดินป่า
รถอีแต๊ก เห็นได้ทั่วไปในหมู่บ้าน วันสุดท้ายเคทได้นั่งรถอีแต๊กไปวัดใกล้หมู่บ้านด้วย
ลาวใต้, ที่ราบสูงโบโลเวน, เที่ยวคนเดียว, ไปเอง, เดินป่า
บรรยากาศตอนมาถึงวันแรก ยามเย็น หลังฝนซา

สุดท้าย นีโน่ช่วยพามาที่บ้านชาวบ้านหลังหนึ่ง ค่อนข้างใหญ่กว่าบ้านหลังอื่นในละแวกใกล้เคียง เขาเรียกคุณลุงเจ้าของบ้านผู้สวมแว่นใบหน้าเปื้อนยิ้มว่า “พ่อใหญ่” (พอฉันอยู่ที่นี่ไปหลายวันเลยทราบว่าคนที่นี่มักจะเรียกคนรุ่นลุงว่า “พ่อใหญ่” ไม่ได้หมายความว่าเขาเป็นพ่อของใครหรือเป็นผู้ใหญ่บ้านแต่อย่างใด) และน้องสาวคนหนึ่งหน้าตาสะสวยในบ้านช่วยฉันหาไกด์ท้องถิ่นคนนำทางเดินป่าให้

ลักษณะที่พักเหมือนบ้านในชนบท หรือต่างจังหวัด เป็นเรือนไม้ที่ชั้นล่างเป็นใต้ถุน และร้านขายของชำ ชั้นบนก็เปิดให้มีแขกมานอนกางมุ้งพัก โดยมีผ้าม่านกั้นเอาไว้พอให้มีความเป็นส่วนตัว

“พักผ่อนเข้าห้องน้ำก่อน เดี๋ยวน้องจะต้องกางมุ้ง ทำที่นอนให้เอื้อยก่อน” น้องสาวคนสวยยิ้มหวานพร้อมจัดแจงพื้นที่ให้นักเดินทางที่โรยแรงอย่างฉันได้นอนค้างอ้างแรม เป็นเวลาสองคืน

ลาวใต้, ที่ราบสูงโบโลเวน, เที่ยวคนเดียว, ไปเอง, เดินป่า
ลานบ้านของชาวบ้านที่ปากซอง มักจะมีกาแฟอาราบิก้าตากแดดไว้
ลาวใต้, ที่ราบสูงโบโลเวน, เที่ยวคนเดียว, ไปเอง, เดินป่า, เที่ยวคนเดียว, บล็อกเกอร์ท่องเที่ยว, บล็อกเกอร์สาว, ท่องเที่ยว, ผจญภัย, ลุยเดี่ยว, บล็อกเกอร์สายเที่ยว
ที่นอนสำหรับแขกที่มาเยือนสะอาดสะอ้าน ถูกแบ่งสัดส่วนกั้นด้วยผ้าม่านบาง ๆ
ลาวใต้, ที่ราบสูงโบโลเวน, เที่ยวคนเดียว, ไปเอง, เดินป่า, เที่ยวคนเดียว, บล็อกเกอร์ท่องเที่ยว, บล็อกเกอร์สาว, ท่องเที่ยว, ผจญภัย, ลุยเดี่ยว, บล็อกเกอร์สายเที่ยว
เด็ก ๆ กลับจากโรงเรียนตอนเย็น เดินผ่านร้านชำหน้าบ้าน เด็กผู้หญิงนุ่งซิ่น ผมยาวรวบหางม้า
ลาวใต้, ที่ราบสูงโบโลเวน, เที่ยวคนเดียว, ไปเอง, เดินป่า, เที่ยวคนเดียว, บล็อกเกอร์ท่องเที่ยว, บล็อกเกอร์สาว, ท่องเที่ยว, ผจญภัย, ลุยเดี่ยว, บล็อกเกอร์สายเที่ยว
ฝนที่นี่ตกบ่อย แม้ในหน้าแล้ง สภาพอากาศเย็นชื้นตลอดปี

……..

เจ็ดโมงเช้า ฉันรีบตื่นขึ้นมาทานข้าวเตรียมตัวไปลุยป่า จุดหมายปลายทางวันนี้เป็นการเดินตามหาน้ำตก ทั้งตาดเสือ และตาดขมึด แต่เนื่องจากเป็นการเดินป่าแบบไปกลับรวดเดียว ไม่ค้างคืน เพราะฉันไปปักเต๊นท์นอนในป่าคนเดียวก็คงไม่เหมาะ เลยทำให้วันนั้นได้เดินไปถึงเพียงตาดเสือเพราะเวลาไม่พอ บวกกับไกด์สูงวัยเริ่มงอแง เหมือนเขาไม่อยากเดินไปไกลถึงตาดขมึดเนื่องจากการสื่อสารผิดพลาดในวันแรก

ลาวใต้, ที่ราบสูงโบโลเวน, เที่ยวคนเดียว, ไปเอง, เดินป่า, เที่ยวคนเดียว, บล็อกเกอร์ท่องเที่ยว, บล็อกเกอร์สาว, ท่องเที่ยว, ผจญภัย, ลุยเดี่ยว, บล็อกเกอร์สายเที่ยว

ฉันไปทริปนี้ในต้นเดือนธันวาคม ซึ่งเป็นฤดูแล้ง ไม่ใช่ฤดูของเปราะภู ทำให้ไม่เห็นเปราะภูบานเต็มลาน เห็นแต่ลานโล่งเตียน มีแต่ต้นสนต้านลมไปมา แม้จะเป็นฤดูแล้ง แต่ดงทากของที่นี่ก็ขึ้นชื่อไม่แพ้ฤดูฝน ฉันใส่ถุงเท้ากันทาก และฉีดสเปรย์ทั่วตัว รวมทั้งเครื่องใช้เช่น เป้ และกางเกง เรียกได้ว่าเป็นคน “ไม่เอาทาก” อย่างแท้จริง เพราะไม่ชอบอะไรที่ไต่ดึ๊บๆ ไปมาบนร่างกาย มีคนเคยบอกว่าทากมันเข้าไปลึกมาก บางคนมีทากเกาะปาก เกาะคอ บางคนทากเข้าไปในเสื้อ ต้องถอดออกมาจ้าละหวั่น ฉันได้ยินเรื่องราวเหล่านั้นมามาก และเป็นสิ่งสุดท้ายที่อยากเจอที่นี่

ลาวใต้, ที่ราบสูงโบโลเวน, เที่ยวคนเดียว, ไปเอง, เดินป่า, เที่ยวคนเดียว, บล็อกเกอร์ท่องเที่ยว, บล็อกเกอร์สาว, ท่องเที่ยว, ผจญภัย, ลุยเดี่ยว, บล็อกเกอร์สายเที่ยวเที่ยวคนเดียว, เที่ยวลาวใต้, ลาวใต้, ที่ราบสูงโบโลเวน, ปากเซ, ปากซอง, ตาดเสือ, ตากสักการะ, ตาดขมึด, น้ำตกลาวใต้, ไปเที่ยวเอง, ไปเอง, เที่ยวคนเดียว, บล็อกเกอร์ท่องเที่ยว, บล็อกเกอร์สาว, ท่องเที่ยว, ผจญภัย, ลุยเดี่ยว, บล็อกเกอร์สายเที่ยวลาวใต้, ที่ราบสูงโบโลเวน, เที่ยวคนเดียว, ไปเอง, เดินป่า, เที่ยวคนเดียว, บล็อกเกอร์ท่องเที่ยว, บล็อกเกอร์สาว, ท่องเที่ยว, ผจญภัย, ลุยเดี่ยว, บล็อกเกอร์สายเที่ยวลาวใต้, ที่ราบสูงโบโลเวน, เที่ยวคนเดียว, ไปเอง, เดินป่า, เที่ยวคนเดียว, บล็อกเกอร์ท่องเที่ยว, บล็อกเกอร์สาว, ท่องเที่ยว, ผจญภัย, ลุยเดี่ยว, บล็อกเกอร์สายเที่ยว

ฉันและคุณลุงที่เป็นไกด์ หรือที่ฉันเรียกว่าพ่อใหญ่ เริ่มออกเดินจากหมู่บ้าน อากาศบนที่ราบสูงโบโลเวนขึ้นชื่อเรื่องความหนาวเย็น และฝนตกพรำ ๆ เดินป่าไปต้องก็ต้องลุ้นกันไปว่าฝนจะตกหรือเปล่า ทางที่ฉันย่ำไปเป็นทางเดินป่าที่ค่อนข้างวิบากราวสนามวิ่งเทรล X Terra เพราะไม่มีทางราบเรียบเลย มีแต่ต้องปีนป่าย ลอด ไต่ กระโดด โหนสะพานแขวนแบบไร้สลิง และเปียกแฉะเปื้อนโคลนจนกลายเป็นเรื่องปกติ เพราะทางเต็มไปด้วยโคลน บวกกับต้องเดินข้ามลำห้วยในบางจุด หากเป็นฤดูน้ำหลาก ต้องโหนสลิงข้ามไปเท่านั้น

ลาวใต้, ที่ราบสูงโบโลเวน, เที่ยวคนเดียว, ไปเอง, เดินป่า

This slideshow requires JavaScript.

เที่ยวคนเดียว, เที่ยวลาวใต้, ลาวใต้, ที่ราบสูงโบโลเวน, ปากเซ, ปากซอง, ตาดเสือ, ตากสักการะ, ตาดขมึด, น้ำตกลาวใต้, ไปเที่ยวเอง, ไปเอง, เที่ยวคนเดียว, บล็อกเกอร์ท่องเที่ยว, บล็อกเกอร์สาว, ท่องเที่ยว, ผจญภัย, ลุยเดี่ยว, บล็อกเกอร์สายเที่ยวลาวใต้, ที่ราบสูงโบโลเวน, เที่ยวคนเดียว, ไปเอง, เดินป่า, เที่ยวคนเดียว, บล็อกเกอร์ท่องเที่ยว, บล็อกเกอร์สาว, ท่องเที่ยว, ผจญภัย, ลุยเดี่ยว, บล็อกเกอร์สายเที่ยว

ลาวใต้, ที่ราบสูงโบโลเวน, เที่ยวคนเดียว, ไปเอง, เดินป่า, เที่ยวคนเดียว, บล็อกเกอร์ท่องเที่ยว, บล็อกเกอร์สาว, ท่องเที่ยว, ผจญภัย, ลุยเดี่ยว, บล็อกเกอร์สายเที่ยว
ตาดสักการะเห็นจากจุัดชมวิวบนลานใหญ่ไกลลิบ ๆ ซูมด้วยเลนส์กล้อง Sony A6000 (เลนส์ฟิกซ์) หากอยากไปถึงตาดสักการะ พ่อใหญ่บอกว่าต้องมากันหลายคน และค้างคืนในป่า 2-3 คืน

ตาดสักการะเห็นจากจุัดชมวิวบนลานใหญ่ไกลลิบ ๆ ซูมด้วยเลนส์กล้อง Sony A6000 (เลนส์ฟิกซ์) หากอยากไปถึงตาดสักการะ พ่อใหญ่บอกว่าต้องมากันหลายคน และค้างคืนในป่า 2-3 คืน

ลาวใต้, ที่ราบสูงโบโลเวน, เที่ยวคนเดียว, ไปเอง, เดินป่า, เที่ยวคนเดียว, บล็อกเกอร์ท่องเที่ยว, บล็อกเกอร์สาว, ท่องเที่ยว, ผจญภัย, ลุยเดี่ยว, บล็อกเกอร์สายเที่ยว
ขอเป็นลิงสักวัน ทางไกด์จะเตรียมอาหารเที่ยงมาให้ทานบริเวณตาดเสือค่ะ เป็นจุดเดียวที่ได้หยุดพัก นอกนั้นเดินแบบ non-stop จริงๆ

หากใครที่มาคนเดียวเหมือนฉัน และเดินทางไปกลับรวดเดียวเหมือนกัน จะต้องเดินระยะทาง 12 กม. ไปกลับ หรืออาจไกลกว่านั้นหากเดินไปถึงตาดขมึด

เส้นทางจะเรียงลำดับก่อนหลังดังนี้

ลานใหญ่หรือลานเปราะภู >> ตาดเสือ >> ตาดขมึด (หากเดินทัน) >> ตาดสักการะ (ต้องกางเต๊นท์นอนในป่า 2-3 คืน)

หรือจะเดินไปตาดเสือโดยไม่ต้องแวะลานใหญ่เลยก็ยังได้เพื่อประหยัดเวลา โดยเฉพาะในฤดูที่ไม่มีเปราะภูให้ชม

ลาวใต้, ที่ราบสูงโบโลเวน, เที่ยวคนเดียว, ไปเอง, เดินป่า, เที่ยวคนเดียว, บล็อกเกอร์ท่องเที่ยว, บล็อกเกอร์สาว, ท่องเที่ยว, ผจญภัย, ลุยเดี่ยว, บล็อกเกอร์สายเที่ยว
ตาดเสือ ด้านบนจะมีสะพานแขวนทางเดินแคบ ๆ แขวนไว้สูงลิ่วไว้ให้เดินกันค่ะ ซึ่งไม่มีสลิง แนะนำว่าเพื่อความปลอดภัยให้ไกด์เอาสลิงมาคล้องไว้ให้ดีกว่า เพราะหากตกลงไปเจอแต่เหวตาดเสือ ตอนเคทเดินนี่เสียวสันหลัง ขนลุกเกรียวเลย เพราะกว่าจะรู้ตัวว่าสูง ก็เดินมาค่อนสะพานแล้วล่ะจ่ะ
ลาวใต้, ที่ราบสูงโบโลเวน, เที่ยวคนเดียว, ไปเอง, เดินป่า, เที่ยวคนเดียว, บล็อกเกอร์ท่องเที่ยว, บล็อกเกอร์สาว, ท่องเที่ยว, ผจญภัย, ลุยเดี่ยว, บล็อกเกอร์สายเที่ยว
ถึงแล้ว ตาดเสือ! ที่ชื่อตาดเสือ หรือน้ำตกเสือ เพราะแต่ก่อนมีเสือชุมค่ะ ตอนนี้ไม่ค่อยมีแล้ว

This slideshow requires JavaScript.

ขากลับจะเดินผ่านไร่กาแฟอาราบิก้าของชาวบ้าน ซึ่งเป็นกาแฟสายพันธุ์ที่มีชื่อเสียงระดับโลก อาจจะเป็นเพราะดินและพื้นที่เพาะปลูกที่เอื้อต่อการปลูกกาแฟสายพันธุ์นี้โดยเฉพาะ ถึงขั้นส่งออกไปต่างประเทศเลยทีเดียว

ส่วนใหญ่นักเดินทางที่มาที่นี่ หากไม่มาเดินป่า ก็จะนิยมมาโหนสลิง แต่เนื่องจากราคาค่อนข้างสูง เกือบคนละหมื่น ขายพร้อมแพคเกจที่พักบนบ้านต้นไม้ ฉันเลยไม่ได้โหนสลิงในรอบนี้ แต่ก็ยังดีใจ ที่ได้เจอเพื่อนชาวไทยบางคนที่มาโหนสลิงเล่าให้ฟังว่าสนุกแค่ไหน

พ่อใหญ่บอกฉันว่า มาเดินป่าก็ดีนะ รายได้เข้าชุมชน เหมือนกาแฟที่ชาวบ้านปลูกเอง รายได้ก็เข้าชุมชน หล่อเลี้ยงคนในชุมชนให้พออยู่พอกินได้

……..

อ่านวิธีต่อรถสำหรับคนที่อยากไปคนเดียวได้ที่: ลาวใต้ ฉบับไปเดินป่าเอง ไปคนเดียวและไม่เช่ารถ: ต่อรถยังไง

/เคท.

 

 

1 comments on “เดินป่าฝ่าดงทาก บนที่ราบสูงโบโลเวน ณ ลาวใต้ ฉบับไปเอง|Wander More”

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s