I sail, therefore I am│Wander More

เรื่องนี้เป็นเรื่องแรกที่เคทนำมาเล่าสู่กันฟัง ปกติจะเป็นคนชอบกิจกรรม outdoor และแนวผจญภัยอยู่แล้ว เพราะรู้สึกปลดปล่อยดี ผ่อนคลายความเครียดหลังจากทำงานหนักมานาน (เข้าคอนเซ็ปต์ Work Hard, Play Harder!)

เคทเขียนขึ้นหลังจากที่ได้ตบเท้าเข้าเรียนแล่นเรือใบ สังเกตได้ว่าไม่ค่อยมีภาพของตัวเอง เพราะไปไหนมาไหนคนเดียวตลอด เลยเก็บภาพธรรมชาติริมบึงมาฝากกันค่ะ ว่าแล้วก็เข้าเรื่องกันเลย

…………………………………………………………..
“อยากพายเรือคาย๊าคคคค” เสียงในหัว งอแงให้ตัวเองได้ยิน วนไปวนมา ตั้งแต่เช้าวันจันทร์ที่เริ่มทำงาน จนบ่ายวันศุกร์
เราก็รู้ตัวแล้วแหละว่า ถ้าเสาร์อาทิตย์นี้นอนแหง่กอยู่กับบ้านไม่ทำอะไร ดูท่าจะไม่เวิร์ก ในเมื่อใจเรียกร้องซะขนาดนี้ก็เสิร์ชหาใน Google เลยละกัน

.

.
“พายคายัค กรุงเทพ” …

.

.

และเรื่องราวทั้งหลายก็เริ่มขึ้นจากจุดนี้ ..
…………………………………………………………..
i sail

…………………………………………………………..

รถแท็กซี่มาทิ้งเราไว้ที่บึงหนองบอน ใกล้สวนหลวง ร.9 ด้วยเหตุที่เราบอกทางเข้าไปข้างในบึงไม่ถูก เลยตัดปัญหาให้พี่แท้กซี่จอดที่หน้าป้ายข้างหน้านี่แหละ ส่วนข้างใน จะเดินไปทางไหน เราคงต้องเดินสำรวจและถามไถ่คนแถวนั้นดูเอาเอง

หลังจากยืนเก้ๆ กังๆ ก็ได้พบสบตากับพี่ รปภ.ผู้ที่มีใบหน้าเปี่ยมยิ้ม พี่ รปภ.ใจดีช่วยชี้บอกทางให้เราเดินตรงเข้าไปข้างใน ผ่านสนามฟุตซอลลอยน้ำ ตอนนั้นเป็นช่วงบ่ายสอง แดดแก่ๆ บรรยากาศร้อนอบอ้าว เหงื่อเริ่มซึมตั้งแต่ยังไม่ออกแรงทำอะไร เราเดินพลางหยิบกล้องขึ้นมาถ่ายภาพเก็บบรรยากาศริมบึง มีลมพัดเอื่อยๆ เหมือนลมขี้เกียจ พัดผ่านมาทักทายบ้าง มีครอบครัวมานั่งปิกนิค เด็กๆ วิ่งเล่นไปมา บ้างก็มีนักวิ่ง นักปั่นจักรยาน ที่มานั่งพูดคุย ผ่อนคลายริมบึงกันอย่างอรรถรส

IMG_5888

IMG_5890

แล้วเราเดินเข้าไปในสำนักงานเพื่อติดต่อเจ้าหน้าที่

“มาเรียนแล่นเรือใบค่ะ”

อ้าวๆๆ เห้ยๆๆ ไหงเปลี่ยนใจจากพายคายัคมาเป็นเรียนแล่นเรือใบได้ไงแว้ ฮ่าๆๆ …

จริงๆ ไม่มีอะไรหรอก ที่นี่เขามีกีฬาทางน้ำหลายอย่างให้เลือก ทั้งพายเรือคายัค เล่น paddle board แล่นเรือใบ และวินเสิร์ฟ ส่วนตัวมองว่าคายัคเบาไปหน่อย ค่อยเก็บไว้เล่นโอกาสหน้า อยากลองอะไรที่ไม่เคยลอง ที่ทำให้หัวใจได้เต้นตูมตามดูบ้าง แต่ครั้นหากมาครั้งแรกจะเล่นวินเสิร์ฟก็ยากไป เพราะจากที่รีเสิร์ชมา เขาบอกว่าต้องเริ่มจากเรือใบ เพื่อให้เรียนรู้ทิศทางลมเสียก่อน

IMG_5910

เราตั้งใจไปก่อนรอบสอนสองชั่วโมง เพื่อให้ได้มีเวลานั่งเล่นริมบึง (ดูชีวิตดี้..ดีเนอะ) พอเริ่มเรียนรอบสี่โมงเย็นก็มีครูผู้เชี่ยวชาญ มาสอนประมาณ 20 นาที เพื่อให้เรารู้จักอุปกรณ์ในเรือ, การดูทิศทางลม, ท่านั่งเมื่ออยู่บนเรือ, แถมยังมีเรือใบของจริงที่อยู่บนบก ให้เราได้ซ้อมก่อนลงบึงด้วย

IMG_5896

รอบที่เรียน มีผู้ใหญ่ 4-5 คน ตอนเรานั่งดูคนอื่นแล่นเรือใบอยู่ริมบึง ก็รู้สึกว่า เฮ้ย มันไม่น่าจะยากนะ ปรากฎว่า ที่ไหนได้ พอได้ทำจริง ยากนะจะบอกให้ แถมเป็นกีฬาที่ต้องครองสติไว้กับตัว ลมพัดมาทีก็ตื่นเต้นดีอยู่หรอก แต่ถ้าพัดไปไกลๆ ก็แอบหวั่นใจอยู่เหมือนกัน

อยู่ในบึงไม่เท่าไหร่เพราะเป็นพื้นที่ทางน้ำแบบปิด แต่หากออกทะเล เราคงต้องขอฝึกให้เก่งๆ ก่อนล่ะคร้าบ

IMG_5915

เมื่ออยู่ในเรือ ครูสอนให้มีท่านั่งที่ถูกต้อง ซึ่งจริงๆ เปลี่ยนทิศที่นั่งบ่อยมาก ไปนั่งด้านซ้ายบ้าง ขวาบ้าง ตามลม แถมยังต้องระวังไม่ให้บริกเรือ (brig) มาตีหัว (แต่อันนี้เคยโดนตีแล้ว ไม่ได้เจ็บอย่างที่คิด) และต้องระวังตอนเอาเรือเข้าฝั่ง เพราะมีอยู่รอบนึง คุมเรือไม่อยู่ ชนท่าเทียบเลยจ้า จุกไปเลย

IMG_5902

IMG_5908

 

และจุดที่เป็นเหตุการณ์ที่พีคมากๆ สำหรับการมาแล่นเรือใบเป็นครั้งแรกนี้ก็เกิดขึ้นจนได้ เราก็ซน ดันแล่นเรือไปไกลนิดหน่อย ในทิศทางที่ไม่ค่อยมีลม ซึ่งได้ยินเสียงครูและพี่บนฝั่งตะโกนบอกว่า “คุณเคทอย่าไปทางน้านนน” หือ..เมื่อกี้เขาพูดว่าอะไรนะ ได้ยินแว่วๆ เราก็หันไปดูในขณะที่มือยังกุมเชือกที่คุม brig เรือไว้แน่น กึ่งกลัวกึ่งกล้า (ขอเรียกว่าบ้า จะดีกว่า) ใจมันอยากไปไกลๆ แต่พอยิ่งออกมาไกลแล้วยิ่งมีเสียงครูตะโกนมาอย่างงี้ ท่าจะไม่ดีซะแล้ว เราใจเริ่มแป้ว หันไปหาฝั่ง ที่ที่ครูและพี่ๆ ยืนมองด้วยความเป็นห่วง สักพักมีพี่คนนึงออกเรือตามมา

จุดที่เราแล่นเรือออกมานั้น เป็นจุดที่ไม่มีลม คนอื่นเลยไม่ค่อยออกไปแล่นเรือกันทางนั้น ซึ่งเราก็เพิ่งรู้ตอนหลังว่าทำไม
แถวที่ไม่มีลมนี่แหละ บทจะไม่มีลมก็ไม่มีจริงๆ นะ เรือนิ่ง ผิวน้ำไม่ไหวติงเลย แต่บทจะมีลม ก็เป็นลมหลงๆ มาจากไหนไม่รู้ จู่ๆ ก็ตีเข้ามา…และแรงด้วย

ตอนนั้น ใบเรือปะทะลมเต็มที่ เรารีบคลายเชือกให้ใบเรือมีอิสระมากขึ้น คุมไว้ และเปลี่ยนทิศทางการนั่งเป็นอีกฝั่ง แต่จนแล้วจนรอดก็คุมไว้ไม่อยู่ เรือของเราโดนลมตีเข้าติดเกาะกลางบึง เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นเร็วมาก พอเราได้สติ หันไปหาความช่วยเหลือ ปรากฎว่าพี่คนที่เมื่อนาทีก่อนเห็นยืนตะโกนอยู่ที่ฝั่ง ออกเรือตามมาติดๆ (พี่เขาเรียกว่า มาตามเก็บ) ครูอีกท่านที่เรายังไม่มีโอกาสได้เรียนด้วย รีบขับเรือเข้ามาช่วยอีกแรง

ครูให้เราดึง Dagger board เรือขึ้น (เพื่อช่วยให้เรือไม่ติดเลน) จากนั้นครูก็ใช้เชือกดึงเรือของเราเข้าไปยังที่ ‘ที่คนอื่นเขาเล่นกัน’

หรือนี่จะเป็นที่มาของคำว่า อย่าออก “นอกลู่นอกทาง” หว่า?
………………………………….
ติดตามเรื่องราวผจญภัยตอนอื่นๆ กับสถานที่ใหม่ๆ ได้ที่
Website: https://wander-more.net/
Facebook Page: https://www.facebook.com/Kate-Wander-More-795928087219551/

Advertisements